#เผยข้อสงสัยกุ้งแม่น้ำ จากละคร บุพเพสันนิวาส มันมาจากไหน

วันนี้ทางทีมงานเราจะพามาดูเรื่องราวละครบุพเพสันนิวาสเป็นละครอีกหนึ่งเรื่องที่กระแสแรงอย่างมากในขณะนี้ ถึงแม้ว่าจะออกอากาศได้เพียงไม่กี่ตอนแต่ ละครก็เรตติ้งแรงมาก ซึ่งมีอยู่ฉากหนึ่งที่แม่การะเกดนั่งดูเด็กงมกุ้ง ทำเอาชาวแฟนๆ คนดูต่างสงสัยว่า ในสมัยนั้นมีกุ้งเยอะขนาดนั้นจริงหรอเนี่ย
อย่างคุณ attoas สมาชิกเว็บไซต์ก็ได้ตั้งกระทู้ถามว่า กุ้งแม่น้ำ อยุธยา มาจากไหนครับ มันเป็นสัตว์ดั้งเดิม หรือว่าเราไปเอามาจากที่ไหนครับ? และงานนี้ชาวเน็ตต่างเข้ามาตอบคำถามนี้อย่ามากมากมายเลยทีเดียว

เคยฟังรายการของคุณมาโนช พุฒตาล ตอนเด็กๆบ้านเค้าอยู่ริมน้ำทีอยุธยา อยากกินข้าวต้มกุ้ง ก็งมเอาที่ท่าน้ำตรงบ้านเลยหละครับ ส่วนรูปข้างล่างก็หลายปีแล้ว พอดีผมแวะไปดูลูกน้องทำงานที่ท่าน้ำถ่ายสินค้าแถวสะพานปทุมธานี เจอคุณลุงเจ้าของเรือโยง เห็นแกลงเบ็ดเล็กๆอยู่หัวเรือ ผมรู้เลยว่าแกกำลังตกกุ้งอยู่ คุยกันแป็ปนึกแกก็ดึงกะชังขึ้นมาให้ดู แกบอกว่าวันนี้ถ่ายของกันเสียงดังไปหน่อยเลยได้มาตัวเดียวเอง ผมไม่รอช้าขอซื้อเลยครับเพราะตัวขนาดนี้ถ้าไปกินร้านดังแถวอยุธยาหละก็โดนเกือบห้าร้อยแน่ ลุงแกใจดีมากครับ ผมขอซื้อ 200 บาทแก่บอก 50 ก็พอ แต่ผมเกรงใจเลยให้ลุง 100 เจอกันครึ่งทางดีกว่า ลุงแกยังบอกว่าแกกินจนเบื่อแล้ว สมัยก่อนเยอะกว่านี้มาก ตกแป็ปเดียวก็ได้ 6-7 ตัวแล้ว 30กว่าปีที่แล้วแม่น้ำเจ้าพระยาแถวเกียกกายก็ยังมีกุ้งให้ตกเลย แต่เดียวนี้น้ำไม่ค่อยสะอาดมันก็จะล่นขี้นไปเรื่อยๆ อีกหน่อยแถวปทุมธานีก็คงหายไปเหมือนกัน

#

#

กุ้งก็กุ้งในพื้นที่แหละครับ สมัยก่อนการเดินทางไม่ใช่ง่ายๆการจะเอาสัตว์ต่างถิ่นมาเพาะพันธุ์ไม่ใช่เรื่องง่าย

มันใช่กุ้งแม่น้ำจริงๆ เหรอครับ ตัวใหญ่เกิ๊น..

เคยอ่านเมื่อคุณตาคุณยายยังเด็ก ที่ว่า แค่สาวมือลงไปกะเสาท่าน้ำก็ได้กุ้งตัวโตๆ แล้ว สมัยก่อน

ไซส์จัมโบ้ ตอนนี้คงมาจากพม่า มีเศษโสร่งติดมาไม่ต้องตกใจ

กุ้งเนี่ยมีทั่วไปครับ ธรรมชาติมันเนี่ยกินของสกปรกด้วย สมัยก่อนคงไม่ได้มีค่านัก

เคยดูสารคดีที่อยุธยามีอาชีพคนตกกุ้งในแม่นัำเจ้าพระยา

มีอยู่ในแม่น้ำทั่วไปและมันไม่ได้งมง่ายขนาดนั้นนะครับตอนเด็กๆผมไปงมบ่อย สมัยก่อนกุ้งตัวใหญ่มาก แต่ต้องระวังหัวมันทิ่มปวดมากๆ

กุ้งแม่น้ำสมัยก่อนมีทั่วที่ลุ่มภาคกลางครับ ท้องร่องสวนฝั่งธนเมื่อก่อนอยากกินกวนน้ำให้ขุ่น มันจะมาเกาะริมร่องสวน ปลายหนวดปลายก้ามจะโผล่พ้นน้ำมา จับเอาตามสบาย

แม่บอกสมัยก่อนงมได้ตามริมตลิ่งมีกินตลอด พ่อบอกว่า “คนรวยกินไก่ คนจนกินกุ้ง” เพราะ ไก่ต้องซื้อ แต่กุ้งหาจับเอาตามธรรมชาติ

มันเป็นกลยุทธ์การขาย แต่ก่อนสามสิบกว่าปีกุ้งแบบนี้ไม่ค่อย ยังไม่แพร่หลาย ใครอยากกินก็จับเอาแบ่งกันตามชุมชนริมน้ำ พอเทคโนโลยี่อ๊อกซิเจน การเลี้ยงดีขึ้น เลยมีการเลี้ยง การขนส่งกุ้งเป็นได้ เอามาขายเป็นกุ้งเผาใน กทม เยอะๆ คุณภาพกุ้งแบบนี้ ไม่ดี กินไม่อร่อย ก็เลยต้องดิ้นรนไปกินถึงแหล่งที่มีกุ้งเยอะ ร้านอาหารก็เลยใข้คำว่า กุ้งแม่น้ำอยุธยา มาดึงดูดลูกค้า

เอ่อ ถามเพิ่มครับ แล้ว พวกแม่น้ำท่าจีน บางปะกง แม่กลอง มันมีบ้างมั้ยครับ ?? เห็นตามสื่อ ส่วนมากมีแต่จากแม่น้ำเจ้าพระยา ???

ยี่สิบปีก่อนสมัยอัมพวายังไม่ฮิตมาก เคยไปนอนโฮมสเตย์ริมน้ำมีคนพายเรือเอากุ้งแม่น้ำตัวใหญ่ที่ตกได้มาขายถึงท่าน้ำหน้ารีสอร์ท ผมเหมาหมดเอาไปให้เจ้าของรีสอร์ทย่างและทำน้ำจิ้มให้ สด ถูก อร่อย แบบหากินไม่ได้อีกแล้ว

ตามธรรมชาติของมันจะต้องออกไข่ฟักเป็นตัวที่ปากแม่น้ำที่ติดทะเล แล้วก็เติบโตและเดินทางไปตามที่ต่างๆ ถ้าเป็นทะเลสาบหรือน้ำระบบปิดก็จะเป็นกุ้งที่เพาะ ขึ้นแล้วเอาไปปล่อยในแหล่งน้ำ

กุ้งแม่น้ำมีอยู่ทั่วไปตามแม่น้ำ ที่ยังมีสภาพน้ำดีอยู่แต่สมัยนี้หาตัวใหญ่ๆค่อนข้างยาก แม่น้ำเจ้าพระยา บางปะกง ยังมีตัวพอให้ได้กินครับ ราคาแพง สมัยก่อนพ่อบอกว่า หาได้ง่ายแค่ทอดแหโครมเดียวกันกันไม่ไหว เรื่องงมกุ้ง ถ้ามีตัวชุกชุมก็สามารถงมได้ง่ายครับ

สัก40ปี+ ตามสวนท้องล่องในกทม.ก็มีเยอะครับ แม่ผมบอกแค่กวนๆน้ำให้ขุ่นเดี๋ยวมันก็ขึ้นมาเอง แต่สมัยก่อนเค้าไม่เอามากินเล่นๆเป็นโลๆแบบเราสมัยนี้นะ

มันน่าจะมีอยู่มานานแล้วครับ แม่ผมเล่าว่าสมัยก่อนประมาณ 50-60 ปี ไม่ต้องไปไหนไกลคลองสาธรนี่แหละ เอาโคลงไก่ผูกเชือกโยนลงไปแล้วสาวขึ้นมาก็ได้กุ้งแล้วเป็นอาหารคนจน คนรวยไม่มีใครกิน สมัยผมเด็กๆ 25-30 ปีก่อนตัวใหญ่ๆไม่ใช่ลูกกุ้งเหมือนสยัยนี้โลละ 80-100 กินจนเบื่อ

ที่สงสัยคือทำไมต้องอยุธยา ถ้าบอกว่ามีในเจ้าพระยาก็น่ามีหลายจังหวัด ล่างๆคงไม่มีเพราะน้ำเสีย แต่เหนือจากนั้นหละ หรือมันใกล้กทม.ไปกินง่าย หรือกุ้งมันเยอะ คือร้านเยอะแต่เขาจับจากอยุธยาจริงไหม หรือขนที่อื่นมา เหมือนบางขุนเทียน ซีฟู๊ดเขาเอามาจากแถวนั้นจริงๆหรอ หรือแค่แหล่งร่วมร้านอาหารจริงๆซีฟู๊ดก็รับมาอีกที ? เอ๊ แต่จะว่าไปจริงๆตลาดปลาก็แค่แหล่งขายนะ ไม่ได้จับปลาหลังตลาดซักหน่อย

อยุธยาเป็นเมืองที่มีแม่น้ำ ลำคลองเยอะค่ะ ….ถ้าฟังจากแม่และยายเราเล่า สมัยก่อนกุ้งที่อยุธยาชุกชุมมากๆค่ะ คือ เรียกง่ายๆว่า กินกันจนเบื่อ …..
..แม่เล่าว่า เวลาอยากกินแค่ดำลงไปงม ..จะเห็นตากุ้งขาวๆ มันชอบเกาะตามเสาเชิงท่าน้ำที่หน้าบ้านค่ะ
….เยอะขนาดที่ว่านั่งเรือหางยาวตามคลองหน้าบ้าน….บางครั้งมันกระโดดขี้นมาบนท้องเรือก็มี
…ระยะหลังความอุดมสมบูรณ์ในแหล่งน้ำลดลงไป ..น้ำเสียจากบ้านเรือน โรงงานอุตสาหกรรมมีผลทำให้กุ้งลดปริมาณไปมากแล้วค่ะ รุ่นเราก็เลยไม่ทันได้เห็นกุ้งชุกชุมเท่ารุ่นคุณแม่แล้ว
..แต่เวลาทอดแหที่คลองหน้าบ้าน ก็ยังพอเจออยู่บ้างนะคะ นานๆครั้ง 😊
..กุ้งที่เห็นตามร้านอาหารตอนนี้จึงมักเป็นกุ้งเลี้ยงเสียมากกว่า …(คือ เลี้ยงในกระชัง)….เท่าที่พอจำได้ เราว่า คำว่า กุ้งแม่น้ำ น่าจะเกิดจากเมนูในร้านอาหารที่ติดกับริมน้ำ ที่นำคำนี้มาเป็นจุดขายนะคะ…
..เราคนอยุธยา สมัยวัยรุ่นก็เห็นเรียกกันกุ้งก้ามกรามนะคะ
โตมาหน่อยมาทำงานที่ กรุงเทพฯ เพื่อนมาถามกุ้งแม่น้ำร้านไหนอร่อย…เรานี่ยังนึกงงว่ามันคือชนิดเดียวกันไหม 🤣🤣
..เพราะปรกติถ้าอยากกินกุ้งแบบสะใจ คนอยุธยาเขาไปทานกันที่ตลาดกลางกุ้ง ที่ริมถนนสายเอเซียค่ะ..มีให้เลือกหลายไซส์หลายร้าน แต่เป็นกุ้งเลี้ยงบ่อนะคะ ความอร่อยจะต่างกัน ตัวจะเล็กกว่า
ขออภัยค่าตอบซะยาวเลย

กุ้งแม่น้ำ กุ้งก้ามกราม กุ้งนาง กุ้งใหญ่ กุ้งหลวง แม่กุ้ง เป็นชนิดเดียวกัน เป็นสัตว์น้ำดั้งเดิมของประเทศไทย สำหรับที่อยุธยาเคยมีกุ้งชนิดนี้ชุกชุมมากในสมัยประมาณ 40 – 50 ปีที่แล้ว หลังจากนั้นมาก็เริ่มลดปริมาณลง
กุ้งแม่น้ำจากธรรมชาติยังพอมีให้จับอยู่บ้าง จะจับได้ปีละประมาณ 1 ล้านกิโลกรัมมีมากที่จังหวัดสมุทรสงคราม สงขลา พัทลุง สุราษฎร์ธานี อยุธยา อุดรธานี และปราจีนบุรี ตามลำดับ
สำหรับกุ้งแม่น้ำจากการเลี้ยงจะมีผลผลิตปีละประมาณ 16 ล้านกิโลกรัม โดยมากเลี้ยงในกระชัง จังหวัดที่มีผลผลิตจากการเลี้ยงมากที่สุดคือจังหวัดนครปฐม ราชบุรี สุพรรณบุรี กาฬสินธุ์ ฉะเชิงเทรา อยุธยา ร้อยเอ็ด ตามลำดับ
ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่เพียงพอต่อการต้องการบริโภค จึงต้องนำเข้าจากอินเดีย และศรีลังลา โดยนำเข้าทั้งแบบสดและแช่แข็ง

เขายังตกกุ้งกันอยู่แถวแม่น้ำน้อยระหว่างอ.บางไทรไล่ไปถึงบางบาล เสนา ผักไห่ซึ่งเป็นแม่น้ำสาขาของเจ้าพระยาครับ และยังตกกันเป็นอาชีพอยู่ และแต่ละคนก็ตกได้ไม่ใช่น้อยๆนะครับ บางทีคืนนึงตกได้เป็นสิบๆตัวก็มัน ไซส์มีหลายขนาดตั้งแต่2-3-4-5-6-7ตัวต่อกก. รายได้เป็นพัน พวกสมัครเล่นหรือตกไม่เป็นแต่อยากจะมาตกแนะนำว่าอย่าตกเลยครับไม่ได้กินหรอก ต้องรู้แหล่งรู้น้ำอดทนไม่ไปไหนเป็นเวลานานๆได้และอะไรอีกหลายๆอย่าง แต่ถ้าอยากกินก็ให้ไปซื้อกับคนตกได้เลย ให้วิ่งรถไปตามถนนเลียบแม่น้ำน้อยทั้ง2ฝั่ง ตั้งแต่ที่ทำการอำเภอบางไทรหรืออีกฝั่งก็คือวัดสนามชัย ไล่ไปถึงวัดบางนมโคและตลาดบ้านแพนอ.เสนาโน่นแหล่ะครับ และให้ไปถามคนตามหมู่บ้านว่าบ้านไหนตกกุ้งขายบ้างเดี๋ยวเขาก็บอกเองหรือพาไปที่ที่เขาตกกุ้งอยู่ ตกกันให้เห็นๆกันจะจะ กุ้งแม่น้ำ100เปอร์เซนต์ หรือจะรอดูเขาตกได้ก่อนก็ได้นะครับ แต่ถ้าใครไม่รู้จริงๆหรือไม่กล้าไปถามเขา ก็ติดต่อกับผมเพื่อขอซื้อหรือจะมาดูก่อนก็ได้นะครับ แต่ต้องมาซื้อหรือดูเองนะครับ ผมอยู่แถวอ.บางไทรหมู่บ้านริมแม่น้ำน้อยนี่แหล่ะ

แม่เล่าให้ฟังว่า สมัยเด็ก งมท่าน้ำหน้าบ้านก็ได้กิน (บ้านอยู่เกาะเกร็ด) ตำน้ำพริกแกงส้มรอได้ และแม่กินจนเบื่อ ตาจะปักกิ่งไม้ไว้ในน้ำกุ้งมันก็จะมาอยู่กันเอง จะกินก็ลงไปงมคว้าเอามาก็ได้เลย ตัวใหญ่ๆ
แม่เล่าว่า เล่นซ่อนแอบกับเพื่อนแล้วดำลงไปในกอไม้ที่ปักไว้ในน้ำ หนวดกุ้งทิ่มตัวเต็มไปหมด ทนไม่ไหวต้องยอมออกมา สมัยนั้นกุ้งปลาเป็นอาหารคนจน หมู/เนื้อ เป็นอาหารคนรวยค่ะ (แม่อายุ 78)

error: Alert: Content is protected !!